ترانزیستور و لامپ خلاء چیست؟

Rate this post

کمتر کسی را م یتوان یافت که با نام ترانزیستور آشنایی نداشته باشد و می دانید که این قطعه یکی از مهم ترین قطعات موجود در الکترونیک به شمار امده و در طراحی بیشتر دستگاه های الکتریکی ترانزیستور ها نقش اصلی عملکرد را بر عهده دارند.

ترانزیستور قطعه ای کوچک با سه پایه است که اکثرا به عنوان تقویت کننده و یا سوئیچ در مدارات الکترونیکی استفاده می شود و در شکل زیر چند نمونه از آن نشان داده شده است.

لازم به ذکر است که این قطعات را متناسب با قدرت و نوع عملکرد به شکل های مختلفی می سازند و نمونه های نمایش داده شده در شکل زیر از اصلی ترین آن ها می باشند.

ترانزیستوری که در سمت چپ تصویر قرار دارد از نوع “قدرت بالا” بوده و بدنه آن که از جنس فلزی ساخته شده است به عنوان یک پایه در نظر گرفته شده و دو پایه دیگر ، از زیر آن خارج شده است.

در بیشتر ترانزیستور های با قدرت بالا ، قسمتی از بدنه را از جنس فلز می سازند تا امکان نصب آن بر روی گرماگیر (رادیاتور) وجود داشته باشد و بتوانیم به این روش حرارت ناشی از فعالیت درون ترانزیستور را به خارج هدایت کرده و دفع نماییم.

از آنجا که بیشتر دستگاه های الکترونیکی در زمان قدیم ، به کمک “لامپ های خلاء” ساخته می شدند زیربنای ساخت ترانزیستور بر گرفته از این گونه لامپ ها بوده است.


لامپ خلاء:

لامپ های خلاء بر اساس ایده ای از دانشمند معروف ” توماس آلوا ادیسون ( ۱۹۳۱ – ۱۸۴۷ میلادی ) “ ساخته شد.

دانشمندی که صاحب رکورد ۱۰۹۳ اختراع می باشد و نیاز به معرفی ندارد.

گر چه لازم به ذکر است که ادیسون مخترع الکتریسیته و برق نبوده و استفاده از رشته های خاص کربنی در لامپ های حبابی را به ثبت رسانید.

اساس کار لامپ های خلاء به عنوان تقویت کننده ، به صورت زیر بود:

صفحه ای به نام کلکتور (جمع کننده) را در درون یک لامپ قرار دادند و آن را به ولتاژ مثبت متصل نمودند.

مشاهده شد که الکترون ها از صفحه گداخته شده توسط فیلمان ( رشته حرارتی ) جدا شده و پس از عبور از فضای خلاء داخل لامپ جذب صفحه کلکتور می شدند و به همین جهت نام صفحه پیرامون فیلمان را امیتر ( پخش کننده ) گذاشتند.

به کمک صفحه مشبکی که بین کلکتور و امیتر قرار دادند ، توانستند میزان جذب الکترون را به دلخواه کم و زیاد کرده و نام این صفحه را بیس (پایه) گذاشتند. به دلیل آن که با این صفحه می توانستند میزان جذب الکترون ها را کنترل کنند ، بیس را شبکه فرمان نیز نامیدند.

جالب ترین نکته در مورد این گونه لامپ ها آن است که ، اعمال تغییرات کمی در ولتاژ ارائه شده به بیس ، منجر به تغییرات قابل توجهی در کلکتور می شود که نام این عمل همان “تقویت کنندگی” می باشد.

لامپ های ساخته شده به این روش توسط دانشمند معروف “لی دو فراست (۱۹۶۱-۱۸۳۷ میلادی)” صورت پذیرفت و “تریود” نامیده شد ، زیرا پیش از آن لامپ های مورد استفاده فاقد شبکه فرمان بودند که “دیود” نام داشتند.